Σαν Σήμερα

7 Απριλίου του 1975

7 Απριλίου του 1975

Σαν σήμερα στις 7 Απριλίου του 1975, ο Richie Blackmore, βασικός κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Deep Purple, αποχωρεί από το συγκρότημα. Ο λόγος ήταν ότι είχε απογοητευθεί από την αλλαγή του «ήχου» του συγκροτήματος και γενικότερα ήθελε να πάρει λίγο αέρα, όπως λέει ο ίδιος.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή…

Οι Deep Purple ξεκίνησαν το 1968, με τον Richie Blackmore (κιθάρα), τον Jon Lord (πλήκτρα), τον Ian Paice (τύμπανα), τον Rod Evans (φωνητικά) και τον Nick Simper (μπάσο). Η αρχική τους ονομασία ήταν “Roundabout” και μετονομάστηκαν σε “Deep Purple” από το αγαπημένο τραγούδι της γιαγιάς του Blackmore. Η πρώτη τους μεγάλη επιτυχία ήρθε με τη διασκευή στο κλασικό “Hush” του Joe South, το οποίο ανέβηκε στο # 4 των αμερικανικών charts.

Το ντεμπούτο-άλμπουμ τους, “Shades of Deep Purple” έφτασε στο # 24 στις Η.Π.Α. και το # 19 στον Καναδά και ήταν μία μίξη του hard rock της δεκαετίας του ’60 με το ψυχεδελικό στυλ της εποχής. Το συγκρότημα ξεκίνησε την αμερικανική του περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, ανοίγοντας συναυλίες των Cream, αλλά μετά από μερικές εμφανίσεις η συνεργασία τους λύθηκε λόγω του μεγαλύτερου ενθουσιασμού που προκαλούσαν οι Deep Purple στο κοινό, σε σύγκριση με τους Cream οι οποίοι βρισκόταν στο τέλος της καριέρας τους.

Ακολούθησαν τα άλμπουμ “The Book of Taliesyn” και “Deep Purple” που δεν γνώρισαν ανάλογη επιτυχία, αλλά εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια του «σκληρού ήχου»του συγκροτήματος, ενδεικτικό για το τι θα επακολουθούσε.

Το καλοκαίρι του 1969, η τριάδα των Blackmore, Lord και Paice αποφάσισε την αλλαγή των Evans και Simper, με τους Ian Gillan (φωνητικά) και Roger Glover (μπάσο), μέλη των Episode Six, λόγω της υψηλότερης έντασης που ήθελαν στα φωνητικά του συγκροτήματος, χαρακτηριστικό στοιχείο της φωνής του Ian Gillan. Κάπως έτσι λοιπόν, κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ με αυτή την σύνθεση, φέροντας τον τίτλο “Deep Purple in Rock”. Ο δίσκος γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, φτάνοντας στο # 4 στη Μεγάλη Βρετανία όπου παρέμεινε για 68 εβδομάδες στα charts και στο # 1 στη Γερμανία, αν και γνώρισε πολύ μικρή επιτυχία στην Αμερική.

Το καλοκαίρι του 1971 περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Small Faces και βραβεύθηκαν ως το δυνατότερο συγκρότημα του κόσμου από το Βιβλίο Γκίνες. Τον Σεπτέμβριο του 1971, κυκλοφόρησαν το “Fireball”, το πρώτο # 1 για το βρετανικό συγκρότημα στην πατρίδα του, μαζί με το Top-10 single “Strange Kind of Woman” το οποίο είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες νωρίτερα. Ο δίσκος έγινε χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες, και περιείχε τα πολύ δυνατά “Fireball” (#15 στη Μεγάλη Βρετανία), “No No No” και “Fools”. Το συγκεκριμένο άλμπουμ θεωρείται και το πιο progressive rock άλμπουμ των Deep Purple της δεκαετίας του ’70, κάτι που ταίριαζε στις προτιμήσεις του Ian Gillan, αλλά όχι και σε αυτές του Richie Blackmore, ο οποίος προτιμούσε ένα πιο βαρύ και Hard rock ήχο.

Το καλοκαίρι του 1973, οι Ian Gillan (φωνητικά) και Roger Glover (μπάσο) αποχωρούν από το συγκρότημα, για να αντικατασταθούν από τους David Coverdale (φωνητικά) και Glenn Hughes (μπάσο, φωνητικά), αντίστοιχα. Με αυτή την σύνθεση, οι Deep Purple ηχογράφησαν τα “Burn” και “Stormbringer”, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα πολύ μεγάλες συναυλίες στην Αμερική και την Ευρώπη.

Η συνεχής προσθήκη jazz και funk στοιχείων στον μέχρι τότε «σκληρό ήχο» των Deep Purple, αλλά και ο εθισμός των Hughes και Coverdale στα ναρκωτικά, οδήγησαν τον Blackmore στην αποχώρηση και την δημιουργία του προσωπικού του συγκροτήματος “Ritchie Blackmore’s Rainbow”, που τελικά θα μείνει στην ιστορία με το όνομα Rainbow. Τον Απρίλιο του 1975, ο Blackmore έδωσε την τελευταία του συναυλία με τους Deep Purple. Αντικαταστάτης του ήταν ο Tommy Bolin, ο οποίος πριν ενταχθεί στους Deep Purple έπαιζε με τους Zephyr και τους James Gang.

Με την τελευταία αυτή προσθήκη, οι Deep Purple πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν μόλις ένα δίσκο, το “Come Taste the Band”, τον Οκτώβριο του 1975 (# 19 στη Βρετανία και # 43 στις Η.Π.Α.). Στις 15 Μαρτίου του 1976, οι Deep Purple έδωσαν την τελευταία τους συναυλία, στο Λίβερπουλ. Ο λόγος της διάλυσης ήταν ότι ο εθισμός των Hughes, Coverdale και Bolin στις ναρκωτικές ουσίες δημιουργούσε προβλήματα στις ζωντανές εμφανίσεις τους, κάτι που είναι φανερό στον ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο, “Last Concert in Japan”. Λίγους μήνες μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ο κιθαρίστας Tommy Bolin βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση, μετά την ζωντανή εμφάνιση του στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Δεκεμβρίου 1976.

Οι Deep Purple θα επανενωθούν τον Απρίλιο του 1984, όταν ο Blackmore αποφασίζει να ενώσει ξανά τις δυνάμεις του με την κλασική σύνθεση του συγκροτήματος, η οποία περιελάμβανε τους Gillan, Glover, Lord και Paice. Μαζί, κυκλοφόρησαν το “Perfect Strangers” στα τέλη του 1984, το οποίο έγινε πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέβηκε στο Top-10 των περισσοτέρων χωρών του κόσμου. Η περιοδεία που ακολούθησε, ήταν η δεύτερη πιο προσοδοφόρα περιοδεία συγκροτήματος για το 1985, μετά από αυτήν του Bruce Springsteen. Τον Ιανουάριο του 1987 κυκλοφόρησαν το “The House of Blue Light” το οποίο γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία, αλλά οι συνεχείς διαφωνίες του Gillan με τον Blackmore οδήγησαν στην αποχώρηση του πρώτου από το συγκρότημα, το 1989.

Τον Gillan αντικατέστησε ο Joe Lynn Turner, με τον οποίο οι Deep Purple ηχογράφησαν το αμφιλεγόμενο “Slaves and Masters” το 1990. Το 1992, ο Gillan επέστρεψε στο συγκρότημα, για να ηχογραφήσουν το “The Battle Rages On”, καθώς ήταν απαίτηση των Lord, Paice, Glover αλλά και της δισκογραφική εταιρείας. Παρ’ όλα αυτά, ο Blackmore ήταν δυσαρεστημένος από τη συνεργασία του με τον Gillan και αποχώρησε οριστικά από τους Deep Purple στα μέσα της περιοδείας για την προώθηση του τελευταίου δίσκου τους, το Νοέμβριο του 1993. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με τον Joe Satriani στη θέση του Blackmore, με τους Deep Purple να του ζητούν να μείνει στην μπάντα, κάτι που δεν του το επέτρεπε το συμβόλαιο του με την Epic Records. Έτσι η θέση καλύφθηκε από τον Steve Morse κι από εκεί κι έπειτα τα πράγματα είναι λίγο έως πολύ γνωστά σε όλους …

Ηλίας Πελέκης

April 7th, 2017

No Comments

Comments are closed.